złemu psu
Ta książka otworzy Twoje rany –
po to, by mogły się oczyścić.
Pozwól jej na to.
Content warning: szpital psychiatryczny, zaburzenia psychiczne, samobójstwo, zaburzenia odżywiania, choroba przewlekła, choroba Alzheimera, niepełnosprawność, tranzycja, przemoc systemowa, prawa pracownicze, kapitalizm, odzyskiwanie własnego głosu.
złemu psu nie zagląda się w zęby to moja queerowa książka poetycka, ilustrowana autorskimi grafikami w technice linorytu. Tomik jest częściowo tłumaczony na Polski Język Migowy – tutaj znajdziesz informacje i wybrane wiersze w PJM.
Opowiadana poezją historia rozpoczyna się przed drzwiami na izbę przyjęć jednego z łódzkich szpitali psychiatrycznych i pozostaje w jego wnętrzu – oraz wnętrzu podmiocia lirycznego – przez następne kilkanaście stron. Literacka podróż prowadzi przez tranzycję, rodzinne schematy i pamięć o dzieciństwie. Podmiot liryczny powraca z nich na strony książki jako osoba queerowa w pełni świadoma swojej tożsamości i odkrywająca trudności, jakie się z tym wiążą. Wraz z powrotem następuje zderzenie z systemem, zarówno w postaci instytucji i przepisów prawa, jak i innych ludzi. Odzyskiwanie własnego silnego głosu i poczucia sprawczości kończy się tytułową złością, punktem granicznym, prowadzącym do miejsc, z których można wyjść bogatszym o samopoznanie i zdolność do otwarcia ramion szeroko na świat.
Książka została wydana w moim autorskim wydawnictwie Dobry Pies Press, w formie drukowanej oraz jako e-book.
redakcja: Milena Rosiak
korekta: Katarzyna Gawlińska
skład i łamanie: Magdalena Sobolska
projekt graficzny: Magdalena Sobolska
ilustracje: Aleks Matuska
tłumaczenie na PJM: Joanna Szpakowska-Jędraszczyk
konsultacja audiodeskrypcji: Magdalena Rutkowska
Patronat medialny nad książką objęły portale Miej Miejsce i tranzycja.pl oraz Stowarzyszenie Literackie im. K.K. Baczyńskiego.
🦴 Projekt “złemu psu nie zagląda się w zęby” realizowany jest dzięki środkom otrzymanym w ramach stypendium artystycznego Miasta Łodzi.
🍀🍀🍀
W publikowaniu “złemu psu…” najtrudniejsze okazało się napisanie podziękowań, które nieustannie rozbudowywałem i potrzebowałem w pewnym momencie zakończyć, godząc się na to, że nigdy nie zdołam podziękować każdej osobie, która wniosła światło w moje życie i twórczość.
W tym miejscu chciałbym jednak pozostawić specjalne podziękowania.
Dziękuję osobom z Wydziału Kultury, które pracowały wraz ze mną nad realizacją projektu i sprawiły, że słowo stało się ciałem. W szczególności dziękuję Arturowi Kierzkowi, Michałowi Bieżyńskiemu, Weronice F. Justyńskiej, Radosławowi Michalskiemu, Sławomirowi Maciasowi i Monice Boguckiej.
Dziękuję również moim wspaniałym polonistkom, dzięki którym jestem w tak pięknym miejscu: Małgorzacie Pawlak i Katarzynie Miłoszewskiej. 🌸🌸🌸