Polski Język Migowy

“złemu psu nie zagląda się w zęby” to koncepcyjna książka poetycka. Opowiadana poezją historia rozpoczyna się przed drzwiami na izbę przyjęć jednego z łódzkich szpitali psychiatrycznych.

Literacka podróż prowadzi przez tranzycję, rodzinne schematy i pamięć o dzieciństwie. Podmiot liryczny powraca z nich jako osoba queerowa w pełni świadoma swojej tożsamości i odkrywająca trudności, jakie się z tym wiążą. Następuje zderzenie z systemem, zarówno w postaci instytucji i przepisów prawa, jak i innych ludzi.

Odzyskiwanie własnego silnego głosu i poczucia sprawczości kończy się złością, punktem granicznym, prowadzącym do miejsc, z których można wyjść bogatszym o samopoznanie i zdolność do otwarcia ramion szeroko na świat. Queerowość podmiotu lirycznego widoczna jest nie tylko w opowiadanych historiach, ale też w warstwie gramatycznej. W wierszach podmiot liryczny mówi o sobie najczęściej w rodzaju neutralnym (nijakim), używa zaimków ono/jego. Jest to istotny element szczególnie tych tekstów, w których tożsamość podmiotu lirycznego nie jest podkreślona w żaden inny sposób, a pozostaje ważna dla zrozumienia historii. Forma gramatyczna nadaje wierszom czytelny kontekst.

Zrezygnowaliśmy z prób oddania tego zabiegu w tłumaczeniu na PJM i zdecydowaliśmy na dodanie tego kontekstu w komentarzu.

Aleks Matuska, “złemu psu nie zagląda się w zęby”, Łódź 2025

Tłumaczenie PJM: Joanna Szpakowska-Jędraszczyk

Projekt “złemu psu nie zagląda się w zęby” realizowany jest dzięki środkom otrzymanym w ramach stypendium artystycznego Miasta Łodzi.